เกลียดคำว่า บ๊าย-บาย
หรือคำอะไร ๆ ที่ทำให้เธอไกลจากตรงนี้
เกลียดการจากไป
แม้จะรู้แก่ใจว่า ไม่นานก็ได้เจอกันอยู่ดี
แต่ก็แอบนึกทุกที
ว่าอยากให้เธออยู่ตรงนี้ ตลอดเวลา..
- - - - - -
เมื่อมันสุดวิสัย
ก็ขอให้การจากไป เป็นการจากเพื่อพบกันใหม่วันหน้า
แล้วจะไม่บอกหรอก บ๊าย-บาย
หรือคำอะไรที่เป็นคำร่ำลา
จะบอกแค่เพียงว่า
อย่าให้ความห่างไกลกับเวลา
มาเปลี่ยนแปลงความผูกพันที่มีค่าของเรา


อย่ามอง การจากลา ว่าทำร้าย
ตรงกันข้าม…มันท้าทายความห่วงหา
ว่าเมื่อเรา ห่างไกล ไปสุดตา
ความผูกพันธ์ จะมีค่าหรือเปลี่ยนไป
ในที่สุด จุดจบ ของบางอย่าง
ก็เป็นจุด เริ่มสร้าง บางสิ่งได้
จุดจบของการพบกัน คือการไกล
ก็เริ่มสร้าง ความห่วงใยได้พร้อมกัน


ฉันคอยแต่เฝ้ารอ...ปาฎิหาริย์
ให้วันวาน ได้ย้อนกลับมาหา
ตอนที่ฉันยังคงมีเวลา... ได้พูดคำว่ารักเธอ
แม้ตอนนี้ มันคงจะสายเกินไป
แต่ขอให้เธอรู้ไว้ ว่ารักเธอเสมอ
แม้มีบางสิ่งบางอย่าง ที่ขวางกั้นฉันกับเธอ
ถ้าชาติหน้าได้เจอ ฉันจะรักเธอกว่า ที่ผ่านมา(ถ้าชาติหน้ามีจริง)


ยามฝนโปรย โรยริน ทำดินชื้น
แต่ฉันกับ สะอื้น นอนร้องไห้
ต้องนอนเศร้า ลำพัง เจ็บปวดใจ
ไม่มีใคร เหลียวแล แพ้ชะตา
- - - - - -
ฝนตกมา ทีไร ใจใยเศร้า
หรือเพราะเรา ยังด้อย วาสนา
จึงขาดคน มานั่ง คอยสบตา
จึงได้แต่ มองฟ้า วันฝนริน
- - - - - -
ได้ยินคน เคยบอก เอาไว้ว่า
เหตุที่ฝน ตกมา เพราะฟ้าเศร้า
ฟ้าเสียใจ จึงหลั่งฝน มาบรรเทา
เพื่อระบาย ความเหงา ที่ฟ้ามี


...ยามฝนโปรย...
ลมโบกโบย พัดพา เอาความเหงา
มองเห็น ความหดหู่ ของเมฆเทา
เป็นร่มเงา แก่ใจ ที่หมองมัว
- - - - - -
...ใจเจ็บเศร้า...
ทุกข์ระทม ยามเมื่อ ฟ้าสลัว
เพราะเธอสร้าง รอยร้าว แห่งความกลัว
เธอทิ้งตัว ฉันเดียวดาย กลางฝนพรำ
- - - - - -
...คิดถึงวันก่อน...
ยังอาวรณ์ ถึงรัก ที่เคยถลำ
เธอสร้าง บาดแผลลึก ในใจช้ำ
ให้จดจำ ความระทม ยามฝนโปรย

อยากจะมี เธอทุกครั้ง ยามเงียบเหงา
อยากจะมี เธอเป็นเงา ทุกแห่งหน
อยากจะมี เธอข้างกาย ยามร้อนรน
อยากจะมี เพียงสักคน คอยปลอบใจ
แต่ไม่มี เธอสักครั้ง ยามเงียบเหงา
แต่ไม่มี เธอแม้เงา เศร้าหงั่นไหว
แต่ไม่มี เธอข้างกาย ยามทุกข์ใจ
แต่ไม่มี เหลือสิ่งใด ให้กลับมา
คงมีเพียง ความรัก ยังคงมั่น
คงมีเพียง ความฝัน ความห่วงหา
คงมีเพียง ภาพของเธอ เดินจากลา
คงมีเพียง หยดน้ำตา เต็มหัวใจ
แต่ยังมี ชีวิต ที่เหลืออยู่
เตือนให้รู้ สึกตัว อย่าหลงใหล
บอกตัวเอง เธอจากไป ไกลแสนไกล
เรายังมี หนทางใหม่ ให้เลือกเดิน

อยากหยุดเวลาไว้แค่นี้
หยุดความรู้สึกที่ดีดี ไม่ให้แปรผัน
หยุดเรื่องราวดีดี ที่เรามีให้กัน
หยุดเวลาไว้แค่นั้น ไม่ให้มันผ่านไป
แต่โลกนี้ก็หมุนอยุ่ทุกเมื่อ
กลางวันผ่าน เพื่อเหลือ กลางคืนไว้
สิ่งดีดีในวันนี้ หากถึงวัน ที่แสนไกล
ก็คงเหลือเพียงภาพเก่า-เก่าของหัวใจ
ที่ทำได้ แค่เก็บไว้ เพียงวันวาน


หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันร้อนรนอยู่ตรงนี้
ร้องไห้ ร่ำไร ไม่ยอมให้เธอไปสักที
ทั้งที่รู้แก่ใจดี ว่าเธอไม่มีใจ
หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันนั้นร้องไห้
อ้อนวอนเพ้อพร่ำ ขอร้องเธอว่าอย่าไป
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ว่าเยื่อใยเธอไม่มี
หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันอดทนอยู่ตรงนี้
ยอมให้เธอทำร้ายกัน ทั้งที่รู้แก่ใจดี
แม้เศษเสี้ยวใจที่มี
เธอยังไม่เคยเหลือที่...ให้ฉันเลย


มันเจ็บที่ต้องทนเจอ
เมื่อไม่ใช่เจ้าของเธอ เหมือนวันนั้น
มันเปลี่ยนไปแล้ว ฐานะคนพิเศษ คนสำคัญ
ฉันไม่ใช่คนนั้น ที่เธอต้องการ อีกต่อไป
- - - - - -
ทุกครั้งที่ต้องพบหน้า
ยังปวดร้าว ยังรับรู้ว่า มันอ่อนไหว
เลิกกันไปตั้งนาน เหมือนฉันจะลืม เธอหมดใจ
ความจริงคือไม่ใช่....
ลับตาเธอเมื่อไร.... เป็นต้องร้องไห้ทุกที